Kochani ! Mam nadzieję , że się spodoba :)))
*************
Słońce wdarło się przez zasłony , nie dając Mi spać.
Rolety jakby magicznie przepuszczały słońce ...
Fuknęłam ze złości i ściągnęłam z siebie pluszową kołdrę.
Wyjrzałam zza firanki - gondole pływały na kanałach zaczarowanej Wenecji . Dzieci śpieszyły się do szkoły , mocno bujając łodziami. Dorośli w pośpiechu płynęli do pracy.
Była 7 : 53 , a słońce było już na najwyższej pozycji.
- I tak , to jest , gdy mieszka się w Wenecji - mruknęłam z przekąsem - Zapowiada się cudowny dzień.
Zauważyłam Pite - Mojego kuzyna , który na Swojej gondoli zawsze zawoził Mnie do kawiarenki na skrzyżowaniu , dwóch kanałów - '' Blue '' - Gdzie pracowałam ... Do czasu ...
Nagle uśmiech znów pojawił się Mi na twarzy , bo ...
- Jadę do Londynu! Na zawsze uwolnię się od Włoch! Z radości podskoczyłam pod sam sufit. Nie ważne , że prawie codziennie będzie padać , ważne , że będę mogła otworzyć kawiarnię !!!!
- Pita! - zawołałam do kuzyna - Pita! Hai già mi riesce in aeroporto? * - zapytałam , czy może Mnie już zawieźć na lotnisko.
- Brillante Rosa ** ! - zgodził się - Finisco appena scrub la gondola, giusto? ***
Zgodziłam się , bo pucowanie gondoli , zajmuję dużo czasu , prawda?
Sprawdziłam , czy walizka jest spakowana ( i jeszcze raz sprawdziłam Jej zawartość ) , i przeniosłam Ją pod drzwi.
- No ... Do widzenia domku... - powiedziałam , a w myślach dodałam '' Nie będę tęsknić ''
Pita po dżentelmensku spakował Mi walizkę na tylną część gondoli.
Zamknęłam oczy , jak zwykle , kiedy wchodziłam na tą cholerną łódź. Pisnęłam , kiedy Moja noga wylądowała w wodzie. Na szczęście , było lato - woda była ciepła - , ale i tak nie było , to miłe doświadczenie.
- Jeszcze , jeden powód , by opuścić raz na zawsze , to głupie miasto ...
- Nie pękaj ! - zawołał Pita , po Angielsku - zapominasz , że znam angielski ?
Zaśmiałam się.
- Mi dispiace stupido Gondolo ! **** - przeprosiłam po chamsku
Pita westchnął i zaczął wiosłować. Usiadłam , bo przepływaliśmy pod mostem - , a dokładniej , pod , dwoma złączonymi kanałami.
Na szczęście w Nowym mieście wrzuciłam parę centów do wody.
********************
Serce zabiło Mi mocnej , gdy pilot oznajmił , że ruszamy. Łzy szczęścia popłynęły Mi po twarzy...
Już widziałam Swoją piękną kawiarenkę ...
Różowa tapeta w kwiatki , niebieskie obrusy na stołach , a na Nich w białych wazonach Róże..
Zaśmiałam się - jako Rose ***** - kochałam Róże..
A nazwa , to '' Proszę Pani ! '' Proszę Pani.. Zaraz , Proszę Pani ?!
- Proszę Pani ! - to jakaś starsza kobieta szturchała Mnie w ramie - Niech pani zapnie pasy !
Zamrugałam ... Związałam Swoje mocno kręcone rude włosy. Postanowiłam , że zrobię kok - elegancko , ale bez wariacji - bardzo kochałam modę !
Kupowałam tylko jedno czasopismo , Mojej cioci Grace ...
Była redaktorką Angielskiej wersji '' Teen Vogue ''
Wyjęłam Vogue , i zaczęłam czytać. Pierwszy raz leciałam samolotem , i nie ukrywałam - bałam się - , ale , to chyba normalne , prawda?!
Poczułam dreszczyk...
Byłam w powietrzu...
*********************
Kotki....
Mam nadzieję , że się podoba ! :*
Nowy rozdział już jest w Moje głowie , ale musi być 20 komentarzy :) / Ivy ♥
Super!!! Czekam na next <3
OdpowiedzUsuńOkok
OdpowiedzUsuń